"ینی که لباست به همه چی آقشته بشه و برای هیچکداممون مهم نباشه"
۲ مرداد ۱۳۸۸
لیوینگ این ده ایتینت سنچوری
اون لهزه که ازم میپرسی"منزورت چیه؟"
میخام بهت بگم"ینی من برم شکار و تو بری گل بچینی"
مخارج هروف
میخام از این به بعد دیکتهء کلماتو با یسری هروف سابت بنویسم
یعنی که چی که هالا باید بعزیاشو با ه جیمی نوشتو بعزیاشو با ه دو چشم
از هر چیزی یدونه بسه
یدونه "ه"
یدونه "س"
یدونه "ق"
یدونه "ز"
تو ام که داری میخونیش به هر هال
همین برام بسه
۳۰ تیر ۱۳۸۸
گود تایمز هانتینگ
در باز شد و پیکری نیمه جان و خسته وارد شد
تمامی فضا را ورانداز کرد
خیالش از چیزی آسوده شد و در را بست
پیراهنش را از تن کند
دستانش را شست
یخچال را باز کرد
مرغ یخ زده را در فریزر نیافت
شیشه آبجویی برداشت
توری از سقف آویزان کرد
نخی به گوشهء آن گره زد
مقداری خرده نان خشک زیر آن ریخت
پشت مبلی تکیه داد
یک دست به نخ
دست دیگر به شیشهء آبجو
و از انتظارش لذت برد
۵ تیر ۱۳۸۸
دایریز آو تکسی
از هر فرصت و بهونه ای برای صحبت با دیگران استفاده می کرد
بیشتر منتظر می شد که با کسی خلوت کنه و حرف بزنه
همچین که مسافرای صندلی عقب پیاده می شدن
شروع میکرد به حرف زدن با مسافری که رو صندلی جلو نشسته بود
یبار من تو ماشینش بودم، جلو نشسته بودم
کرایهء کسی که از عقب پیاده شد رو که گرفت
یه <<خدایا شکرت>> گفت و بعد رو به من گفت:
<<بدترین شغل دنیا کار کردن تو باجهء بانکه، همش داری پول میشمری ولی هیچیش مال خودت نیست>>
فکر کنم هنوز به تراژدی شغل خودش پی نبرده بود
سیمفونی این تی
الآن دو هفته شده که
حس این آدمها رو دارم که وسط مجلس ختم
یه جوک یا مطلب خنده دار تو کلشونه و نمی تونن بگن
دیگه خودمو نگه نمی دارم
۲۲ خرداد ۱۳۸۸
کامپلیکیشنز
دیدی عاشق یکی میشی که میدونی بهت پا نمیده
بعد یکی هم هست که پا میده
بدتم نمیاد
ولی عاشقشم نیستی همچین
کدومو انتخاب میکنی
شده حکایت رای دادن ما!
۱۳ خرداد ۱۳۸۸
دایریز آو الکشن
یه پونصدی دادم به راننده و از در سمت چپ پیاده شدم
راننده یه دویست تومنی رو گرفت کنار گوشش که ازش بگیرم
دستمو از بیرون پنجرهء عقب ماشین بردم تو
پولو گرفت اینور
دستم مسیرو به سمت پول ادامه داد و بعد از گذر از پنجره از بالای لولای در باز از پنجرهء جلو رفت داخل و پول رو از دست راننده گرفت
بعدش تمامی مسیرو برگشت و درو بستم
راننده برگشت و نگاهی کرد
به حالت دونقطه دی نگاش کردم
ازم پرسید:
آدمایی مثل تو به کی رای میدن؟
۱۲ خرداد ۱۳۸۸
۸ خرداد ۱۳۸۸
درایو ا کار، راید ا بایک، تیک ا تکسی، اند سامتایمز ...
تو تاکسی:
-سهروردی میخوره کجای عباس آباد؟
-میخوره سر سهروردیش
لیتست نیوز
حس نوشتن نداشتم یه چند وقتی
احساس این جوجه هارو داشتم که رنگشون کردن
و دارن تو پیادروی انقلاب می فروشنشون
حالا دقیق هم نمی دونم یه همچین جوجه ای چه حسی داره
ولی می دونم مطمئنا حس وبلاگ نوشتن نداره حداقل
۱۷ اردیبهشت ۱۳۸۸
لوزر
رو تنش هیچ جای زخمی نداشت
گه گاهی خراشی ناشی از سر خوردنی
که بعد از یک هفته خوب می شد
ولی دلش یه زخم ماندگار می خواست
یه زخمی که وقتی کسی می دید تعجب می کرد
یا گهگاهی کسی رو و یا اطرافشو می بوسید
یا کسی بعد از معاشقه ازش می پرسید که این جای زخم چیه
که در جوابش، روشو با گوشهء پیرهنش می پوشوند
لبخندی می زد و می گفت که گذشته ها دیگه مهم نیست
۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸
فلایین سو های
هیچوقت سوار هواپیما نمی شد
تا اینکه مجبور شد
با هواپیما فرستادنش ماموریت
چمدونشو تو فرودگاه مقصد پیدا کردن
بعد از اون دیگه کسی ندیدش
فقط یبار تو یه فرودگاه دیگه ای کتش رو جا گذاشته بود
هربار که ردشو پیدا میکردن پرواز کرده بود یجای دیگه
هیچوقت هم از فرودگاه خارج نمی شد
پیرمردی که سالن فرودگاه رو تی میکشید میگفت که اون عاشق مهماندار اولین پروازش شده
مموریز آو چایلدهود
تازه برگشته بودیم ایران
رفتیم خونهء یکی از فامیلا
با پسرش رفتیم تو اتاقش مثلا بازی کنیم
تو اتاقش دو تا گیتار بود
درو که بست
شلوارشو عوض کرد
کاپشن چرم پوشید
شروع کرد عین مایکل جکسون رقصیدن
تقریبا یه دقیقه ای رقصید
بعد از نگاه بهت زدهء من تعجب کرد
ازم پرسید که آیا نفهمیدم کیه
گفتم نه
گفت مگه خارج نبودین
گفتم چرا
از یچیزی خجالت کشید
بعد کتابای کتابخونشو بهم نشون داد
۴ اردیبهشت ۱۳۸۸
یو سی وات هپنز لاری، یو سی وات هپنز ون یو فاک ان استرنجر این ده اس
99 درصد مواقع مهربون بودنو دوست دارم
ولی اون یه درصد لعنتی کارشو بلده
چرا مردم بلد نیستن با یه آدم مهربون چطوری برخورد کنن
اوولوشن
به دستاش نگاه میکرد
به رنگ انگشتاش
سیاهی باورنکردنی پوست صورتش
برق سفیدی چشماش
با خودش فکر کرد یه ساهپوست دیگه کجاهاش ممکنه سفید باشه
با خودش فکر کرد که کاش کلاس انگلیسی رو جدی تر گرفته بود
با خودش فکر کرد که شاید اون هم انگلیسی بلد نباشه
با این فکر دلگرمی مسخره ای بهش دست داد
احساس حماقت کرد
همیشه دلش می خواست یه دوست ساهپوست داشته باشه
با اون موهای پشمی وزوزی گوسفندوار بافته شده
تصور نوازش اون موها ضربان قلبش رو تند می کرد
حس امنیتی که تو اون دستهای بزرگ بهش دست میداد
از آدمهای سفید خسته شده بود
سیاهی دنیای سفیدها حالش رو بهم میزد
شانه هایش را صاف کرد
از سر جاش بلند شد
کیفش رو از روی میز برداشت
لباسش را مرتب کرد
به سوی میز او رفت
۲۸ فروردین ۱۳۸۸
۲۷ فروردین ۱۳۸۸
ا لیریک آی لاو
I've seen it all, I have seen the trees,
I've seen the willow leaves dancing in the breeze
I've seen a man killed by his best friend,
And lives that were over before they were spent.
I've seen what I was - I know what I'll be
I've seen it all - there is no more to see!
You haven't seen elephants, kings or Peru!
I'm happy to say I had better to do
What about China? Have you seen the Great Wall?
All walls are great, if the roof doesn't fall!
And the man you will marry?
The home you will share?
To be honest, I really don't care...
You've never been to Niagara Falls?
I have seen water, its water, that's all...
The Eiffel Tower, the Empire State?
My pulse was as high on my very first date!
Your grandson's hand as he plays with your hair?
To be honest, I really don't care...
I've seen it all, I've seen the dark
I've seen the brightness in one little spark.
I've seen what I chose and I've seen what I need,
And that is enough, to want more would be greed.
I've seen what I was and I know what I'll be
I've seen it all - there is no more to see!
You've seen it all and all you have seen
You can always review on your own little screen
The light and the dark, the big and the small
Just keep in mind - you need no more at all
You've seen what you were and know what you'll be
You've seen it all - there is no more to see!
۲۶ فروردین ۱۳۸۸
ده آیدیالیست تایپ
زاویه دستانش را برای نشستن بر روی اطراف ران او تنظیم کرد
دستانش را به آرامی به سوی ران او برد
به محض آنکه تماس حاصل شد ،
فهمید که زاویهء باسن او بر زاویهء مورد نظر دستانش انطباق ندارد
به روی خود نیاورد و تا انتها چشمانش را از چشمان او دزدید
هاو ماچ ایت تیکس تو ایت ان آرنج
-برای تولدم چی میگیری؟
-پرتقال
.
.
.
دستانش را بالای سر او می برد
یک فال از پرتقال(یا پرتغال) را جدا می کرد
به آرامی پرتقال(پرتغال) را به روی دستهای او که بالای سرش بود می کشید
در حدی که تنها خنکی پرتقال را بر روی تارهای موی نادیدنی اش احساس کند
آن را بر روی پیشانی او می گذاشت و بر روی صورت او سر می داد
گاهی از بالا و روی بینی
گاهی از اطراف و بر روی گوش و گونه ها
گاه تا گردن و شانه پیش می رفت
و در نهایت به لبهای او می رساند
خوردن آن پرتقال(پرتغال) می توانست تا ابد ادامه یابد
۲۱ فروردین ۱۳۸۸
تروت فیشینگ این مای مایند
هرساله در اوایل تابستان برگزار می شد
از همه جا شرکت کننده داشت
سال به سال با شکوه تر می شد
فقیر و ثروتمند و جوان و پیر
دور تا دور دریاچه چادر می زدند و چوب های ماهی گیری خود را آماده می کردند و به آب می انداختند و به مدت سه روز منتظر می شدند
مدام زنگوله ای به صدا در می آمد
ماهی ای به دام می افتاد
به محض آنکه آنرا از آب می گرفتند وزنش میکردند
جایزهء بزرگ به کسی میرسید که قزل آلایی با وزن "3 کیلو و 283 گرم" را شکار می کرد
پس از وزن کردن هر قزل آلا در صورتی که وزنش انطباق نداشت در آب رهایش میکردند
مسابقه به مدت 130 سال ادامه یافت
سر انجام کسی گفت: قزل آلایی با وزن "3 کیلو و 283 گرم" وجود ندارد
برای سال بعد تابلو ای تهیه شد که روی آن نوشته شده بود:
جایزهء بزرگ از آن کسی است که قزل آلایی با وزن 2 کیلو و 547 گرم بگیرد
آور نشنال هیستوریکال مومنتس
دو لحظه هست که در تاریخ ایران هرگز فراموش نمی شه
یکی پرزیدنشیال الکشن م.خ.*
یکیم پخش شدن آهنگ "ماکارنا" از ماهواره
*نمی خوام با هر گوگل سرچی برسن به پیج من
سامتینگ پروف
-اگه تو انتخاب کادو تون مشکل دارین میتونم کمکتون کنم؟
-ممنون، یچیزی میخوام که بگه ما فقط می تونیم با هم دوست باشیم
۱۹ فروردین ۱۳۸۸
کالچرال رولوشن
نه میشه زدش
نه میشه بهش فحش داد
نه میشه باهاش تیک زد
نه میشه خاطره تعریف کرد
نه میشه باهاش دست به یقه شد
نه میشه باهاش بحث سیاسی کرد
نه میشه به رانندگیش ایراد گرفت
نه میشه راجع به قیافه و هیکل دختری که از جلو ماشین رد میشه صحبت کرد
لایی هم نمیکشه
خلاف هم نمیکنه
بوق زدنم که بلد نیست
از زندگیشم نق نمی زنه کلا
کلا بهترین حرکت فرهنگی برای اصلاح این جماعت ایرانی همین راننده تاکسی زن بود به نظر من
اشتراک در:
پستها (Atom)